23/2/14

Το χρονοντούλαπο ΙΙ

Σκεφτόμουν πόσο καιρό έχει να γίνει γάμος στο χωρίο..Γάμος, όχι όπως οι σημερινοί με τελετή στο Δημαρχείο και μετά ένα τραπέζι στην καλύτερη, αλλά όπως παλιά, που κράταγε σχεδόν ένα μήνα. Ο τελευταίος που θυμάμαι ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 :(

Απαραίτητη διαδικασία, βέβαια, η μεταφορά της προίκας (ή κατά το ζελιανέικο "Προικιών") από το σπίτι της νύφης σ' αυτό του γαμπρού που γινόταν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980 την Κυριακή το πρωϊ , πριν την τελετή του γάμου.

Κι επειδή "μια εικόνα, χίλιες λέξεις..." τρεις φώτο που δείχνουν πως φόρτωναν τα προικιά...
Οι φώτο είναι από τις 12/10/1975.




Το χρονοντούλαπο :)

Ξαναπιάνουμε το χρονοντούλαπο..
Παλιών φωτογραφιών συνέχεια κι ελπίζω σύντομα να βρω κι άλλες :) 



Μαθητική παρέλαση Γυμνασίου Αταλάντης 25/3/1965




Στον κήπο του Δημοτικού Σχολείο  στο Πανηγύρι
6/5/1965


Κοινοτικο γραφείο Ζελίου 
Δεκαετία 1970 
(ακριβή ημερομηνία δεν ξέρω)









14/2/14

Eκλογές Συλλόγου Απόδημων Ζελιαναίων

Την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014 θα γίνουν οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Απόδημων Ζελιαναίων "Ο Όσιος Σεραφείμ". 
Η εκλογική διαδικασία θα ξεκινήσει στις 10.00 π.μ. και θα ολοκληρωθεί στις 16.00 μ.μ. στα γραφεία του Συλλόγου, Γ' Σεπτεμβρίου 13, Αθήνα, 6ος όροφος.



Οι υποψήφιοι  είναι οι εξής και αναφέρονται αλφαβητικά:

1. ΑΓΓΕΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ
2. ΔΑΡΡΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
3. ΖΕΛΙΑΝΑΙΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
4. ΖΕΛΙΑΝΑΙΟΥ ΧΑΡΑ
5. ΖΕΛΙΑΝΑΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
6. ΖΗΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
7. ΚΑΝΤΑΣ ΚΑΝΤΑΣ
8. ΚΟΝΤΟΥΝΗΣ ΘΩΜΑΣ
9. ΣΑΜΑΡΑ ΔΩΡΑ
10.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
11.ΤΡΙΑΝΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ


Σε μια εποχή που η κοινωνία αποσυντίθεται υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης και των καθημερινών προβλημάτων, ο εθελοντισμός και η προσφορά στο συνάνθρωπο μπορούν ν' αποτελέσουν τη βάση για τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών.Τα μείζονα προβλήματα του τόπου μας, μόνο αν δράσουμε ενωμένοι, είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν και η φωνή μας μόνο αν ενωθεί με των συμπολιτών μας θα καταφέρει να ακουστεί καθαρά και δυνατά ώστε τα αιτήματά μας να εισακουστούν και να δικαιωθούν.
Η συμμετοχή μας, λοιπόν, στην εκλογική διαδικασία είναι αναγκαία για να μπορέσουμε να κρατήσουμε το Σύλλογο ζωντανό και να προσφέρουμε, ο καθένας με τις δικές του δυνάμεις  την όποια βοήθεια μπορούμε στον τόπο μας

8/11/13

Ενας λαός αδιάφορος ή ένας λαός σε σοκ?

Τι μας συμβαίνει? Πως είναι δυνατόν ένας λαός εδώ και τρία χρόνια να υπομένει τα πάνδεινα και να μην αντιδρά?  Τα σκέφτομαι έτσι τα σκέφτομαι κι αλλιώς και πάλι δε μου βγαίνει λογικό συμπέρασμα. Από το 2010 έχουμε δει το εισόδημά μας να εκμηδενίζεται, έχουν μείνει άνεργοι οι μισοί Έλληνες, έχουμε φορτωθεί χαράτσια πέρα από κάθε φαντασία, με δυο λόγια για να μην κουράζουμε με χιλιοειπωμένα πράγματα, έχουμε εξαθλιωθεί ..κι όμως ακόμα δε λέμε να αποχωριστούμε τον άνετο, δε λέω, καναπέ μας.
Από την άλλη η συμπεριφορά της κυβέρνησης κάθε άλλο παρά δημοκρατική είναι. Μέτρα που λαμβάνονται αιφνιδιαστικά, κυρίως με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, επεμβάσεις των ΜΑΤ σε κάθε από απόπειρα αντίστασης ή διαφωνίας, διώξεις και καθημερινός εμπαιγμός με πράγματα που τώρα λέγονται και σε μια ώρα αναιρούνται. Κι εμείς ακόμα εκεί..στον καναπέ λες κι έχουμε τσιμεντωθεί στο μαξιλάρι.

Τέσσερις  οι επικρατέστερες εξηγήσεις :

ΘΕΩΡΙΑ ΠΡΩΤΗ
ΓΟΝΙΔΙΑΚΟΣ ΩΧΑΔΕΡΦΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΜΟΣ

Το κακό γονίδιο του 'Ελληνα να μη συγκινείται απ΄ότι προσωπικά δεν τον θίγει. Ο,τιδήποτε δε απειλεί το μικροσυμφέρον του , απλά δεν τον νοιάζει. Δεν έχει λόγο να βγει στο δρόμο να υποστηρίξει τον άνεργο ή τον απειλούμενο με ανεργία όταν ο ίδιος έχει δουλειά. Δεν έχει λόγο να διαμαρτυρηθεί για τα χαράτσι, όταν ακόμα είναι σε θέση να τα πληρώνει, Δεν έχει το λόγο να φωνάξει για την παιδεία ή την υγεία, όταν μπορεί να τα πληρώσει.Και στο κάτω κάτω της γραφής γιατί να ζοριστεί για τα προβλήματα άλλων? Μπορεί να  σχολιάζει, να δίνει δίκιο ή να διαφωνεί αλλά όλα αυτά πάντα απ΄την ασφάλεια του σπιτιού και του υπολογιστή του. Και γιατί νοιαστεί για τους 40.000 άστεγους ή πεινασμένους  των Αθηνών όταν έχει φαί και το μαλακό του κρεββάτι? Ο ¨Έλληνας δεν έχει συλλογική συνείδηση κι αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Πάνω απ΄όλα και όλους είναι μόνο ο εαυτός του κι αν δεν γίνει κάτι που να μας αφορά όλους και πολύ δεν πρόκειται στον αιώνα τον άπαντα ν' αντιδράσουμε. 

ΘΕΩΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ
ΝΑΙ ΜΕΝ..ΑΛΛΑ..

Κι εδώ έρχεται το πολιτικό μας σύστημα να δώσει την απάντηση. Οι "αρκούδες" του παρελθόντος που οδήγησαν στη δεύτερη σκέψη, ακόμα κι αυτούς που δηλώνουν εξοργισμένοι, ότι ίσως μας άξιζε ο,τι πάθαμε. Σχεδόν 40 χρόνια ανεύθυνης πολιτικής που διέλυσε κάθε τι ελπιδοφόρο. Σκάνδαλα. μίζες, αδιαφάνεια, αναξιοκρατία, ρουσφέτια, φοροδιαφυγή με τις ευλογίες του κράτους και πλείστα άλλα απογοητευτικά έρχονται τώρα να "δικαιώσουν" την κυβέρνηση κι όσα καθημερινά μας "φοράει" στο κεφάλι. Απόδειξη είναι ότι υπάρχει μεγάλο μέρος του πληθυσμού που αποδέχεται ως χρειαζούμενο το νοικοκύρεμα κι απαραίτητες τις όποιες θυσίες. Ακόμα περισσότεροι αυτοί που επικροτούν τα μέτρα καταστολής θεωρώντας ότι ήταν καιρός να μπει μια τάξη σε χρόνιες καταστάσεις ασυδωσίας. Κι ακόμα πολλοί εκείνοι που θεωρούν δίκαιες τις απολύσεις στο δημόσιο θεωρώντας ότι έτσι μπαίνει ένα τέλος στο χορό των ρουσφετιών και των απ΄το παράθυρο διορισμών "άχρηστων και τεμπέληδων καρεκλοκένταυρων".  Μπέρδεμα....και μάλιστα μεγάλο το ναι μεν πάει στην εξαθλίωση και το αλλά στη δεύτερη σκέψη.

ΘΕΩΡΙΑ ΤΡΙΤΗ
ΤΟ ΣΟΚ...

Από την καλοπέραση.. στη φτώχεια...δεν είναι κι εύκολο να το χωνέψει ένας λαός που μέχρι πρόσφατα "ευημερούσε". Ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε από που μας ήρθε ο κεραυνός που μας βάρεσε κατακέφαλα. Πονάμε, οργιζόμαστε, φοβόμαστε, ανησυχούμε και τελικά σιωπηλά συναινούμε. Το σοκ προκάλεσε παράλυση αρχικά και τελικά τρόμο. Τρόμο ότι θα χάσουμε κι αυτά τα λίγα που μας έχουν απομείνει. Το σύστημα δούλεψε τέλεια! Κατάφερε να εγκαταστήσει στο μυαλό μας το σκουλήκι του φόβου κρατώντας σε καταστολή την όποια "επαναστατική" μας διάθεση, καθώς εμπεδώσαμε όλοι τη θεωρία ότι η ανοχή θα φέρει φτώχεια και η αντίδραση ολική καταστροφή. Κι επιλέξαμε το μη χείρον..σύμφωνα πάντα με όσα μας σέρβιραν..

ΘΕΩΡΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΣΕ?

Το να σηκωθεί ένας λαός και ν' ανατρέψει τα πάντα δεν είναι απλή υπόθεση. Θέλει αρχικά συνειδητοποίηση του προβλήματος και βούληση, μα πάνω απ΄όλα θέλει εκείνον τον μπροστάρη που θα εμπνεύσει, θα ξεσηκώσει και θα του δώσει κάτι να "πιαστεί" και να πιστέψει. Και για να μην αδικούμε τους Έλληνες, αυτό είν΄αναγκαίο σε όλα τα έθνη του κόσμου, όπως, εξάλλου, έχει αποδειχθεί από την ιστορία των μεγάλων επαναστάσεων. Πάντα κάποιος υπήρξε, πάντα κάποιος καθοδήγησε, πάντα κάποιος θυσιάστηκε κι ενέπνευσε - σε ορισμένες περιπτώσεις εμπνέει ακόμα χρόνια μετά- . Κι εδώ τελειώνει η ελπίδα του Έλληνα, δυστυχώς για μας, αυτό το πρόσωπο ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κι όσοι προσπαθούν να πλασαριστούν ως Τσε είναι απλά πολύ Λίγοι !!

Η εξήγηση βρίσκεται σ' ένα απ' τα παραπάνω ή και σε όλα μαζί. Όσο κι αν προσπάθησα δε μπόρεσα να καταλήξω στην επικρατέστερη θεωρία..Εσείς;













4/11/13

Μετάλλαξη τρομοκρατίας ή....

Διαβάζω απ΄το πρωί τις  "καλημέρες" στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κι αναρωτιέμαι πόσο καλή μπορεί να είναι μια μέρα που η ατζέντα της έχει δύο κηδείες αθώων, τυχαίων θυμάτων...Τα γεγονότα της Παρασκευής μας πάγωσαν όλους. Οι στυγερές και άδικες δολοφονίες στο Νέο Ηράκλειο είναι καταδικαστέες, θέλω να πιστεύω, από το σύνολο της κοινωνίας. 
Ο τρόπος της εκτέλεσης κινηματογραφικός, τέλειος, ακριβής, άριστα σχεδιασμένος που δεν άφηνε κανένα περιθώριο λάθους. Θρασύτατος, επίσης, επίδειξη δύναμης και ικανότητας από μια "οργάνωση" που όλοι έσπευσαν να "φωτογραφήσουν" με βάσει πάντα τα σοβαρά κι αδιαμφισβήτητα "αποδεικτικά" στοιχεία. Ακόμα περισσότεροι προχώρησαν σε μακροσκελής αναλύσεις περί της "μετάλλαξης της εγχώριας τρομοκρατίας", αν κι όλοι περιμένουν μετά μεγάλης αγωνίας την αιματοβαμμένη προκήρυξη, για να εκδώσουν το τελικό τους πόρισμα. Κι όταν η προκήρυξη βγει, γιατί θα βγει, γι' αυτό μην αμφιβάλετε, τότε θα χαρακτηριστεί επίσημα τρομοκρατικό χτύπημα και θα καταχωνιαστεί με τόσα άλλα "ανεξιχνίαστα" στα συρτάρια της αντιτρομοκρατικής, ώσπου να προκύψει έπειτα από δεκαετίες, κανένας άλλος μεσήλικας και μισοκακομοίρης "φαρμακοχέρης" - Κουφοντίνας να φορτωθεί το φονικό.
Ποιος το έκανε?Γιατί το έκανε? Σε τι αποσκοπούσε? Ποιος ωφελείται και ποιος χάνει? Ερωτήματα που μάλλον θα μείνουν αναπάντητα, όπως κι όλα όσα έχουν προκληθεί απ' όλες τις προηγούμενες  "τρομοκρατικές επιθέσεις". Ποτέ κανείς δεν έδωσε εξήγηση, γιατί πολύ απλά, εξήγηση δεν υπάρχει!
Οι μόνοι χαμένοι της ιστορίας, οι οικογένειες που σήμερα καλούνται να δώσουν στα παιδιά τους τον τελευταίο ασπασμό. Και που κανείς ποτέ δε θα τους ζητήσει μια συγγνώμη που κλήθηκαν να πληρώσουν ένα τόσο βαρύ τίμημα. 
Μήπως, όμως, ήρθε ο καιρός, να τελειώσει αυτό το παραμύθι? Μήπως πρέπει κάποιος να βγει ευθαρσώς και να αποκαλύψει τις πραγματικές διαστάσεις του όλου θέματος? Γιατί θα πρέπει να είναι κανείς απίστευτα αφελής για να πιστέψει ότι υπάρχουν Έλληνες τρομοκράτες τόσο άρτια εκπαιδευμένοι ώστε να πραγματοποιήσουν ένα "χειρουργικό" χτύπημα, σε μια πολυσύχναστη περιοχή, στις 7 το απόγευμα,100 μόλις μέτρα απ' το αστυνομικό τμήμα, με απόλυτη ψυχραιμία και συγκέντρωση και τίποτα να μην πάει στραβά. Κι ότι επίσης μια οργάνωση που έχει σιγήσει εδώ και χρόνια επανήλθε δριμύτερη και μάλιστα μ΄ένα τυφλό χτύπημα που παραπέμπει σε διαταραγμένο πιστολέρο της αμερικανικής ειδησεογραφίας.
Μα αν, τελικά, υπάρχουν αυτοί οι τρομοκράτες, θα πρέπει ως κοινωνία να νιώθουμε εξαιρετικά ανήσυχοι και τραγικά ανασφαλείς, αφού κανείς δε μπορεί να μας εγγυηθεί ότι δε θα γίνουμε ο επόμενος στόχος. Αρκεί να σκεφτούμε ότι τα παιδιά που δολοφονήθηκαν στο Νέο Ηράκλειο ήταν ο τυχαίος στόχος δολοφόνων που το μόνο που ήθελαν ήταν να χυθεί αίμα χωρίς να νοιαστούν τίνος το αίμα θα ποτίσει το δρόμο, για να καταλάβουμε το μέγεθος της απειλής.
Το τι πραγματικά συμβαίνει δε μπορώ να το ξέρω, μπορώ μόνο να σκεφτώ λογικά και να καταλήξω σε κάποια συμπεράσματα, χωρίς όμως να είμαι σε θέση να τ΄αποδείξω. Σίγουρα πάντως ζούμε μια ακόμα θλιβερή ημέρα κι ας ευχηθούμε να είναι η τελευταία.

22/9/13

Αρκετα!!!

Αδηφάγα κτήνη της σοβαρής δημοσιογραφίας, που δεν έχετε ούτε ιερό ούτε όσιο! Πόσα ήταν τα αιματοβαμμένα έσοδα σου από τις σημερινές διαφημίσεις  Θέμο? Και είναι η πρώτη φορά που βουτάς τα μούτρα σου στη λάσπη για να βγάλεις την αποκλειστικότητα? Εσύ ο ρυθμιστής των πάντων, ο πρωταγωνιστής του σκανδάλου Ζαχόπουλου, ο χαβαλές δημοσιογραφίσκος της πεντάρας που μεταλλάχθηκες σε μεγαλοεκδότη εν μια νυκτί! Εσύ που τόσα σου καταλογίζουν και ποτέ δεν είχες τη μαγκιά να βγεις και να εξηγήσεις ή ν' απολογηθείς!  
Αλλά δεν είσαι ο μόνος! Μέρες τώρα όλοι σέρνουν το πτώμα του Φύσσα εκεί που τους βολεύει. Tα κανάλια και τα μπλογκς ανακυκλώνουν τη σκηνή της δολοφονίας προσθέτοντας κάθε τόσο νέες,ανατριχιαστικές λεπτομέρειες λες και το ίδιο το έγκλημα δεν είναι από μόνο του ιδιαζόντως ειδεχθές! Για μια ακόμα φορά ο ανθρώπινος πόνος και το πένθος σφάγιο στο βωμό της τηλεθέασης και της αναγνωσιμότητας!
Ο πολιτικός κόσμος επίσης. Αριστεροί και δεξιοί, ακραίοι και μεσαίοι, σε μια στείρα αντιπαράθεση προσπαθούν ο καθένας για λογαριασμό του να αποκομίσει τα αντίστοιχα οφέλη. Ένας νεκρός - ειδικά όταν ο θάνατός του χαρακτηρίζεται πολιτική δολοφονία - πάντα βοηθάει αποτελεσματικά τη μάχη της ψηφοθηρίας!Κι η ιστορία το έχει αποδείξει από τον Καποδίστρια και  τον Ιωνα Δραγούμη μέχρι το Λαμπράκη, τον Τεμπονέρα και τον Παύλο Μπακογιάννη.
Αυτό που μου δίδαξαν οι τελευταίες μέρες είναι ότι σε τούτη τη χώρα έχει χαθεί ο σεβασμός. Ο σεβασμός στον πόνο, στην απώλεια, στη ζωή σε κάθε τι που θα μπορούσε να μας κρατήσει όρθιους. Πολλά θα μπορούσε κανείς να πει κι ακόμα περισσότερες αναλύσεις να κάνει για το πως γεγονότα σαν αυτό μπορούν να σέρνουν την κοινή γνώμη εκεί που θέλει ο καθένας που έχει τη γνώση και τα μέσα να την επηρεάσει. Δε θέλω, όμως να μπω σ' αυτά! Αυτό που θέλω είναι να πάψει πια αυτή η εκμετάλλευση κι αν δε μπορούν να σεβαστούν το νεκρό ας σεβαστούν τουλάχιστον μια μάνα που βιώνει τη χειρότερη απώλεια. 

19/9/13

Γιατί αυτό έτσι είναι....

Δύσκολη μέρα..ένας νέος άνθρωπος, μέλος του ακροαριστερού ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κηδεύτηκε αφού δολοφονήθηκε απροκάλυπτα από μέλος της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Και για να προλάβω τις όποιες σκέψεις να πω πως η θλίψη μου θα ήταν η ίδια για το γεγονός αν στη θέση του θύματος ήταν ο Χρυσαυγίτης και φονιάς ο Αριστερός. 
Παρακολουθώ από χθες τις πύρινες ανακοινώσεις των κομμάτων που εκφράζουν τον αποτροπιασμό για το φόνο και καλούν την κοινωνία να συστρατευθεί ενάντια στο φασισμό. Πόσο υποκριτές? Λες και δεν περίμεναν μια τέτοια εξέλιξη. Και το χειρότερο? Λες και δεν ξέρουν τις ευθύνες που φέρουν για την εκτίναξη της Χρυσής Αυγής στο 6,9% και την είσοδό της στη Βουλή, με όσα ευτράπελα και τραγικά έχουμε όλοι παρακολουθήσει το τελευταίο διάστημα.
Η Χρυση Αυγή κι ο Νίκος Μιχαλολιάκος δεν ξεφύτρωσαν ούτε ξαφνικά ούτε από το πουθενά. Υπάρχουν στη σκηνή από το 1973 με διάφορα περιστατικά που κυρίως αφορούν τον επικεφαλής (σύλληψη το 1974 και το 1976 για επίθεση και δολιοφθορές, το 1978 για σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης κτλ). Η Χρυσή Αυγή ιδρύθηκε το 1980, μέχρι το 1990 η δράση της ήταν κυρίως παρασκηνιακή. Όλοι γνώριζαν τους γραφικούς νοσταλγούς των ΕΣ ΕΣ αλλά δεν έδινε κανένας σημασία. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις τα "παλικαρια' με τα ξυρισμένα κεφάλια και το τατουάζ με τη σβάστικα στο μπράτσο προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες στην Αστυνομία, αναλαμβάνοντας να λογαριαστούν με τους Αναρχικούς  στις "συρράξεις" των Εξαρχείων και να ταχθούν δίπλα στα ΜΑΤ τις εποχές των μεγάλων επεισοδίων στην επέτειο του Πολυτεχνείου. Κι αυτά δεν είναι φαντασιοπληξίες είναι γεγονότα που έχουν καταγραφεί σε κάμερες και φωτογραφίες.
Οι δεκαετίες του '90 και 2000 πρόσφεραν στην παρασκηνιακή αυτή οργάνωση την ευκαιρία να αναδειχθεί. Το άνοιγμα των συνόρων στους μετανάστες είχε σαν αποτέλεσμα τη γκετοποίηση του κέντρου της Αθήνας. Οι τρομαγμένοι κάτοικοι, αντιμέτωποι καθημερινά με μια συνεχώς αυξανόμενη εγκληματικότητα, στράφηκαν σ'αυτούς που θεώρησαν ότι μπορούν να τους προστατέψουν, αφού η Αστυνομία, ήταν αποδεδειγμένα απούσα. Κι αυτό δεν ήταν περίεργο αφού τα μέλη της οργάνωσης ήταν πάντα πρόθυμα να συνδράμουν όποιον τους το ζητούσε. Σιγά σιγά τα όποια ανδραγαθήματα πήραν διαστάσεις αστικών μύθων, αφού οι ιστορίες που κυκλοφορούσαν από στόμα σε στόμα με μπόλικη σάλτσα έδιναν την εντύπωση πως πρόκειται για θερμούς πατριώτες, υπερασπιστές των φτωχών και των αδυνάτων, τιμωρούς των "κακών' μεταναστών που τόλμησαν να καταστρέψουν τη χώρα, εν ολίγοις σύγχρονους Ρομπέν των Δασών. Βέβαια, οι δολοφονικές επιθέσεις με στιλέτα, οι ξυλοδαρμοί και οι δολιοφθορές εναντίων των μεταναστών αποσιωπήθηκαν τελείως. Απόδειξη η εκλογή του Μιχαλολιάκου στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων το 2010.
Κι ήρθε η οικονομική κρίση να ολοκληρώσει το έργο. Ήρθε ο θυμός του κόσμου να νομιμοποιήσει τα άκρα και να τα στείλει στη  Βουλή με το μεγάλο ποσοστό του 6,9%.Και είναι ψέμα πως όσοι ψήφισαν το συγκεκριμένο κόμμα προέρχονται μόνο από την άκρα δεξιά. Η πικρή αλήθεια είναι ότι προέρχονται από κάθε χώρο, εκτός ίσως, από το ΚΚΕ. Ο κόσμος δεν είναι ότι δεν ήξερε τι ψήφιζε, όπως προσπαθούν με πολύ επιμονή να το κάνουν να φαίνεται οι υπόλοιποι της Βουλής. Πιστεύω πως όποιος έριξε αυτό το ψηφοδέλτιο στην  κάλπη είχε πλήρη επίγνωση και το έκανε απόλυτα συνειδητά.
Και δε δικαιολογείται η άγνοια, γιατί τόσο ο Μιχαλολιάκος όσο και οι υπόλοιποι επιτελείς του ήταν πάντα ειλικρινείς όσον αφορά τις απόψεις τους κι αυτό δε μπορεί να τους το αμφισβητήσει κανείς. Δεν έκρυψαν ποτέ τις ακραίες τους θέσεις, ακόμα κι όταν έγιναν κόμμα κοινοβουλευτικό. Μπορεί να μην χαιρετούσαν πια απροκάλυπτα ναζιστικά, αλλά με πράξεις τραμπουκισμού και αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα έδιναν πάντα το σαφές τους στίγμα.
Αυτά για την ιστορία..ας δούμε τώρα και την ουσία. Την ουσία που έκανε την ψήφο στη Χρυσή Αυγή, φωνή διαμαρτυρίας 441.018   ψηφοφόρων.Οι ευθύνες τεράστιες από κάθε πλευρά.
Πρώτο το ΠΑΣΟΚ. Στην εξουσία διαρκώς από το 1981 με μικρά διαλείμματα. Δεν υπήρξε κόμμα στη νεώτερη ελληνική ιστορία που να εξαπάτησε περισσότερο τον Ελληνικό λαό. Ενα κόμμα και καλά σοσιαλιστικό που μόνο τέτοιο δεν αποδείχθηκε. Τα γεγονότα πολλά και δε θα μας έφτανε μια ζωή να τα περιγράψουμε, το συμπέρασμα ένα, το ΠΑΣΟΚ προσέφερε ένα μεγάλο τίποτα στον τόπο και μεγάλα ποσά στους λογαριασμούς των στελεχών του. Κι αυτό που έμεινε τελικά στη συνείδηση του κόσμου ήταν η μπόχα απ' τα χιλιάδες σκάνδαλα. Γιατί ο κόσμος μπορεί να κάνει πως δεν βλέπει, αλλά δεν ξεχνά ούτε το χρηματιστήριο, ούτε τις μίζες απ' εξοπλιστικά, ούτε τη SIEMES, ούτε πολλά ακόμα και κυρίως δε συγχωρεί τα μαγειρέματα που οδήγησαν τη χώρα στο μνημόνιο. Στο μνημόνιο που κατέστρεψε τις ζωές μας αλλά έδωσε τη δυνατότητα στον ΓΑΠ να γυρνάει τον κόσμο και να πληρώνεται αδρά δίνοντας διαλέξεις περί του πως μπορείς να διαλύσεις ένα λαό σε μια νύχτα!
Έπειτα η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, επίσης αναξιόπιστη,λιγότερο βέβαια απ' τους Σοσιαλιστές, αφού τα χρόνια της στην εξουσία είναι λιγοστά. Η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη που αναλώθηκε στο κυνηγητό του Ανδρέα, λες κι αυτός ο τόπος δεν είχε καμία άλλη έννοια. Η Νέα Δημοκρατία του Καραμανλή, που ήρθε με όραμα, αλλά απογοήτευσε  με έλλειψη έργου και σκάνδαλα (ομόλογα, Βατοπέδι κ.α.) . Και πιο πολύ με τη λιποταξία του μπροστά στα δύσκολα και την εξαφάνισή του από την πολιτική σκηνή χωρίς καμία εξήγηση. Κι η Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά με τα περίφημα "Ζάππεια" για την ανατροπή του μνημονίου, όσο ήταν Αντιπολίτευση και τη σκληρή εφαρμογή των επιταγών της Τρόικας όταν έγινε Πρωθυπουργός.
Κι ας περιλάβουμε τώρα και την Αριστερά. Την Αριστερά που πάντα διασπασμένη δεν κατάφερε ποτέ να βρει την ταυτότητά της. Χιλιάδες παρακλάδια ταμπουρωμένα πίσω από μικροπολιτικές ν' ανακυκλώνουν απλά του Λένιν τα τσιτάτα. Κόμματα φοβικά που δεν κατάφεραν ποτέ να κάνουν εκείνο το βήμα που θα τους έφερνε στο προσκήνιο - ή δεν ήθελαν - παρόλο που τους δόθηκαν οι ευκαιρίες.Το μεν ΚΚΕ υπό την ηγεσία της ακατάλληλης Αλέκας Παπαρήγα, έκλεισε κάθε πόρτα, με γλώσσα ξύλινη δεν κατάφερε να κάνει τη διαφορά. Ανίκανη ν' αποδεχθεί την αλλαγή σε όλα τα κομμουνιστικά κόμματα ανά τον κόσμο, επέλεξε να κρατήσει το απαρχαιωμένο προφίλ του μετακατοχικού κομμουνιστή που έτρεμε την εξορία! Όσο για το ΣΥΡΙΖΑ, προσπάθησε πολύ να συγκροτηθεί σε κόμμα αν και θεωρώ ακόμα και σήμερα δεν τα έχει καταφέρει. Πολλές φωνές, πολλές απόψεις, κανένα πρόγραμμα κι ένας ηγέτης επίσης ακατάλληλος, που δεν έχει καμιά πρόθεση να αναλάβει την ευθύνη να κυβερνήσει. Στις τελευταίες εκλογές επέλεξε την αντιπολίτευση παρόλο που είχε τη δυνατότητα να ρυθμίσει τα πράγματα φτύνοντας στα μούτρα του κόσμου που τον επέλεξαν με την ψήφο τους.
Σήμερα μιλάνε όλοι για το αυγό του φιδιού που πρέπει να σπάσει, όμως δεν παραδέχονται ότι αυτό το αυγό το ζέσταναν στον κόρφο τους με περισσή επιμέλεια.