27/2/12

Απόκριες 2012

Κάθε φορά αναρωτιέμαι γιατί να μη μπορούμε ποτέ να συντονιστούμε όλοι ώστε κάτι καλό να βγει για τον τόπο που μεγαλώσαμε. Το Ζέλι τις Απόκριες είχε μια εικόνα εγκατάλειψης. Καμία εκδήλωση, τίποτα που να θυμίζει ότι το συγκεκριμένο σαββατοκύριακο δεν είναι σαν όλα τα άλλα. Και δικαιολογία δεν είναι η οικονομική κρίση. Έχουμε τόσα έθιμα, που θα μπορούσαν να αναβιώσουν και δεν έχουν κανένα κόστος. Γιατί ποτέ τίποτα δε μπορεί να γίνει? Τι φταίει και δε μπορούμε  να συνεργαστούμε όλοι ώστε να περάσουμε καλά? 

Είναι πραγματικά κρίμα τόσος κόσμος να μην έχει κάτι να δει και να χρειάζεται να μετακινηθεί για να δει ένα καρναβάλι ή ένα έθιμο που αναβιώνει σε διπλανά χωριά τη στιγμή που θα μπορούσαμε να έχουμε τα ίδια και καλύτερα και στο χωριό μας.

Το Ζέλι χρόνο με το χρόνο φθίνει και είναι άμεση ανάγκη να συντονιστούν όλοι, ο δήμος, το τοπικό συμβούλιο, οι σύλλογοι, το χορευτικό ακόμα και η ομάδα αλλά και όλοι εμείς που σ' αυτον τον τόπο μεγαλώσαμε, προκειμένου να αλλάξει λίγο το σκηνικό του γήρατος. Και για όσους πουν ότι υπάρχουν χιλιάδες αλλά θέματα που πρέπει να λυθούν, πριν τις εκδηλώσεις, θα πω απλά, πως συμφωνώ, αλλά αυτά τα μικρά είναι που θα μας μάθουν να συνεργαζόμαστε, ώστε να καταφέρουμε να χειριστούμε και τα μεγάλα.

Είπαμε το νερό..νεράκι...

Για μια ακόμα φορά παρουσιάστηκε βλάβη στο δύκτιο ύδρευσης με αποτέλεσμα να διακοπεί το νερό από το μεσημέρι το Σάββάτου  25.2.2012 . Το πρόβλημα μέχρι και σήμερα Δευτέρα 27/2/2012 που έφυγα από το χωριό δεν είχε διορθωθεί. Είναι απαράδεκτο εν έτη 2012 να χρειάζονται τρείς μέρες για να αποκατασταθεί η υδροδότηση. Δυστυχώς, το φαινόμενο είναι πολύ συχνό. Οι συνεχείς διακοπές καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη - για να μην πω αδύνατη- τη διαβίωση,  τόσο  των επισκεπτών, όσο κυρίως των μόνιμων κατοίκων. 

Είναι καιρός ο Δήμος να δει σοβαρά το θέμα και να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να λυθεί δια παντός. Στη εποχή που η τεχνολογία καλπάζει είναι αδιανόητο 1000 και πλέον άνθρωποι να ζουν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου στερούμενοι το πολυτιμότερο για τη ζωή αγαθό και κανείς να μη ενδιαφέρεται ώστε αυτή η ομηρία να πάψει.

21/2/12

Ημερολόγιο Πανζελιακού

Το Δ.Σ. του Πανζελιακού δημιούργησε ένα ωραίο ημερολόγιο με φωτογραφίες από το παρελθόν και το παρόν της ομάδας για την ενίσχυσή της. Είναι υποχρέωση όλων μας να αγοράσουμε έστω κι ένα καθώς κάθε καλή πρωτοβουλία πρέπει να αναγνωρίζεται και να ενισχύεται.

Όποιος θέλει να ενισχύσει αυτή την προσπάθεια να απευθυνθεί στο Δημήτρη Αγγελή, Κατάστημα MULTIFONE - VODAFONE, Εθνικής Αντιστάσεως 72, Καισαριανή, τηλ 210 72 20 052.


Ποιός φταίει ?

H Eυρώπη συμφώνησε και η Ελλάδα άλλη μια φορά "σώθηκε" από την ενδεχόμενη χρεοκοπία.Γιατί μας έσωσαν? Όχι βέβαια γιατί είναι πονόψυχοι. Με το που ανακοινώθηκε ότι υπήρξε συμφωνία, το Ευρώ, αυτόματα, ενισχύθηκε έναντι του Δολλαρίου κι αυτό μεταφράζεται, σε απλά ελληνικά, κέρδος, κέρδος και..κέρδος για τους ισχυρούς εταίρους μας.

Η μόνιμη παρουσία της Τρόικα στη χώρα μας είναι αυτό που κυρίως αποδεχτήκαμε για να "σωθούμε" Ήταν αναμενόμενο. Κανείς δε δανείζει αν δεν έχει τη μεγαλύτερη δυνατή εξασφάλιση και ,δυστυχώς, αποδείξαμε ότι μόνοι μας όλο αυτό είμαστε ανίκανοι να το διαχειριστούμε.

Ποιος φταίει όμως που φτάσαμε ως εδώ? Πολλές οι απόψεις. Ξεκινάνε με το λογικό ότι για όλα φταίνε οι ανίκανοι πολιτικοί που τόσα χρόνια μας κυβερνούσαν..μέχρι και τις παράξενες θεωρίες συνωμοσίας περί σχεδίου καταστροφής της Ελλάδας από τις ξένες δυνάμεις

Όμως, μήπως είναι καιρός να αναλογιστούμε κι εμείς, ως πολίτες, τη δική μας ευθύνη? Είμαστε πραγματικά ανευθυνοι που μας "έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι"? Ο καθένας από εμάς έχει βάλει έστω κι ένα χαλίκι σ΄αυτό το τερατούργημα. Από τον αγρότη που δήλωνε στρέμματα που δεν είχε κι επιδοτούταν όλα αυτά τα χρόνια για αυτά, από τον ελεύθερο επαγγελματία και τον βιομήχανο που έβγαζε εκατομμύρια και δήλωνε ψίχουλα, από τον απλό πολίτη που προκειμένου να του επιτραπεί να παρανομήσει έδινε τα "φακελάκια", από το δημόσιο υπάλληλο που χρηματιζόταν ασύστολα προκειμένου να "παρακάμψει" το νόμο, από τον εργαζόμενο που προσκυνούσε το συνδικαλιστή αν και ήξερε ότι χρησιμοποιούσε το συνδικαλισμό ως βατήρα για το βουλευτιλίκι και κυρίως από τον ψηφόρο που ενώ γνώριζε τους κλέφτες τους συντηρούσε στα αξιώματα τους ψηφίζοντάς τους ξανά και ξανά. Τυφλωμένοι όλοι από την καλοπέραση είχαμε αποδεχτεί κι ανεχόμασταν όλα αυτά τα χρόνια όσα με μαθηματική ακρίβεια μας οδηγούσαν στην καταστροφή.

Αν ετούτος ο τόπος έχει έστω και μια ελπίδα, αυτή είναι μόνο η αλλαγή νοοτροπίας. Να καταλάβουμε πως αν οι ίδιοι δεν αλλάξουμε , τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Αν αυτό δε μπει στο πετσί μας θα μείνουμε ες αεί σαν τους "Μοιραίους" στο ποίημα του Βάρναλη να αναρωτιόμαστε:
"Φταίει το ζαβό το ριζικό μας? , φταίει ο θεός που μας μισεί ?...σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα όπου μας έβρει μας πατεί, δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θαύμα" 

20/2/12

Μια ιδέα για τις απόκριες

Οι Απόκριες πλησιάζουν και κάποιοι θα ανεβούμε στο Ζέλι. Σκεφτόμουν, λοιπόν, πώς θα μπορούσαμε, μια και ο Δήμος λόγω οικονομικής στενότητας, δεν έχει προβλέψει καμία εκδήλωση, να κάνουμε λίγο πιο ενδιαφέρον το τριήμερο και συνάμα να θυμηθούμε και λίγο τα παιδικά μας χρόνια.

Θα ήταν ωραία εκδήλωση είτε το Σάββατο είτε την Κυριακή το βράδυ να αναβιώσει το έθιμο της φωτιάς. Κι αφού πλέον δεν είναι δυνατό να γίνει αυτό σε κάθε γειτονιά, μπορεί να γίνει στην πλατεία. Χωρίς αεροζόλ και λάστιχα, βέβαια, προς αποφυγή παραπόνων :) Το καλό είναι, ότι το συγκεκριμένο έθιμο δε χρειάζεται μεγάλη προετοιμασία και μπορεί αμέσως να διοργανωθεί, χρειάζονται μόνο λίγα ξύλα, καλή διάθεση και συμμετοχή για να περάσουμε όλοι μια βραδιά, που θα μας κάνει να χαρούμε αλλά και να θυμηθούμε.




17/2/12

Πινακοθήκη, Αρχαία Ολυμπία...μετά τι?

Η πρώτη είδηση που παίζει από το πρωί στα δελτία ειδήσεων είναι η κλοπή των εκθεμάτων από το Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας. Ένα γεγονός λυπηρό και προσβλητικό για μια χώρα που διαθέτει σπάνια πολιτιστική κληρονομιά αλλά, ως φαίνεται, δεν είναι ικανή να τη διαφυλάξει.

Ο σημαντικότερος "πρέσβης" της Ελλάδας παγκοσμίως είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες και ως έθνος έχουμε ιερή υποχρέωση να προστατεύουμε καλύτερα κι από τον ίδιο μας τον εαυτό τη συγκεκριμένη κληρονομιά. Όμως για μια ακόμα φορά αποδειχτήκαμε λίγοι.

Έχω επισκεφτεί τους περισσότερους από τους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας μας και, δυστυχώς, έχω ιδίοις όμμασι διαπιστώσει την παντελή έλλειψη φύλαξης τους. Στις Μυκήνες , στην Ακροκόρινθο και στην Κνωσσό δεν υπάρχει πουθενά υπάλληλος να επιβλέπει τους επισκέπτες, το ίδιο και στην Ακρόπολη που η φύλαξη περιορίζεται μόνο στην πύλη. Οποιοσδήποτε μπορεί φεύγοντας να πάρει μαζί του κι ένα "ενθύμιο" χωρίς κανείς να τον αντιληφθεί. Μοναδική εξαίρεση και φωτεινό παράδειγμα ο Αρχαιολογικός χώρος της Βεργίνας. 

Η πολιτεία θα έπρεπε να ξοδέψει και την τελευταία της δεκάρα για την προστασία των μνημείων που πάντα μας κάνουν περήφανους και δεν θα έπρεπε να ξεχνάει ότι αρχαίοι θησαυροί είναι αναντικατάστατοι και κάθε αντικείμενο που χάνεται παίρνει μαζί του κι ένα κομμάτι του παζλ της ιστορίας μας. 

16/2/12

H τσικνοπεμπτη

Οι εβδομάδες που ορίζουν το Τριώδιο είναι η Απολυτή , η Απόκρεω  και η Τυροφάγος. Η Πέμπτη της εβδομάδας των Απόκρεω ονομάζεται και "τσικνοπέμπτη". Σύμφωνα με το έθιμο την ημέρα αυτή επιβάλλεται η κρεοφαγία, όπως εξάλλου μαρτυρά και το όνομα που προέρχεται από τις λέξεις τσίκνα (μυρωδιά ψητού κρέατος) + Πέμπτη. 

Οι ρίζες του εθίμου είναι άγνωστες. Ίσως πρόκειται για παγανιστικό έθιμο που ενσωματώθηκε, όπως και τόσα άλλα, στις χριστιανικές συνήθειες και συνεχίστηκε στους αιώνες. Ας μην ξεχνάμε ότι η μεγαλύτερη προσφορά των Αρχαίων Ελλήνων στους θεούς τους ήταν η τσίκνα των ζώων που θυσίαζαν προς τιμήν του. Η Τσικνοπέμπτη γιορτάζεται και στο Ζέλι, όπως σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας, με φαγητό, ποτό και γλέντι.

Πολλές οι μνήμες από τις Τσικνοπέμπτες των παιδικών μου χρόνων, αρχικά στα καφενεία του χωριού στα μέσα της δεκαετίας του '80 κι αργότερα στις αρχές τις δεκαετίας του '90 στην ταβέρνα του Τσουγγάνη. Τα εδέσματα απλά, προβατίνα στη σούβλα, σαλάτα, ψωμί και φέτα, γκουρμεδιές στο Ζέλι δεν είχαμε. Άφθονο κρασί και γλέντι μέχρι πρωϊας. 

Ο κόσμος ήξερε να τιμά και να χαίρεται τις ξεχωριστές μέρες του χρόνου κι έτσι καταλάβαινε και το νόημα των γιορτών. Κι όλα αυτά συνέβαιναν σε μια εποχή πολύ κοντινή στη σημερινή, που δυστυχώς όλες οι μέρες μοιάζουν ίδιες και τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί.